Geçmiş zaman

Yoksul bir mahallenin, haylaz çocuklarıydık.
 İnşaatlardan arta kalan tahtaları at yapardık, bahtımıza sürerdik.

Pencereler kardeş bakardı birbirine.

Denizi gören odaları vardı kalbimizin, içinde balıklar yüzerdi.

Evlerde her zaman bilinen mevzular.

Hayat zordu.

Namuslu insan için, bu ülkede hayat ne zaman kolay olmuş ki zaten.