Göl Kenarında

Göl kenarında oyalanırken görürdüm arkadaşlarımı,
Kaptanı olmuştum hayalimdeki yelkenin gizlice
Bir gün gidecektim biliyordum bilmediğim yerlere,
Er yada geç bir de hasret katacak kederime

Gülemedim hiç yaşarken çocukluk yıllarımda.
Haberi yok kimsenin benim varlığımdan o köyde
Haberi yok annemin sağ yanağımdaki gamzeden
Ve bilmezdim başkalarının hayatında ki renkliliği

Güveniyordum varlığına hayalimde ki yelkenlinin
Ne olursa,olsun gidecektim iskelesiz o göl kenarından
Güveniyordum ben sevgimize beni terk etmeyecekti.
Bu yüzden haberi yoktur babamın orayı terk ettiğimden.

Sıralanmış büyük kayalar vardı kenarında yıkandığım.
Miski amber kokan çiçekler vardı, üstüne uzandığım.
Yakamozlar parlar,dalgalar fısıldaşırdı kıyılarında gölün
Tam o saatlerde geçmekte olan meltemler huzur getirirdi.

Annesinin dizleri dibinden ayrılmayan uslu bir çocuk gibiydim.
Ama martı olup uçmak geçerdi yüreğimden ufuklarına ülkemin.
Hiç bir fırsat vermedi ömrümden geçen yıllar bana
İki arkadaş oturamadık doyasıya kapının eşiğinde.

Kendi başıma zor sığıyorum kalan zamana
Sıkışmış çekmece gibiyim açılamıyorum sana…
Yüreğime sığmadı memleketimin sevdası
O yüreğimden dağlar kadar yüce ve büyüktü

Nevzat İncedere