Translate

26 Nis 2016

İstikbali (Festivali) görmeme hastalığımız

İlkini hatırlıyor musunuz? Yılladır sosyal etkinlik namına bir şey yaşamamış köylüler at arabalarıyla, traktörlerle, yürüyerek nasıl alana doğru karıncalar gibi taşınıyordu.
Herkeste nasıl bir heyecan vardı. Gurbetten gelenler caddelerimize nasıl bir sevinç, heyecan havası yaymışlardı.
Çocuklar, bayram havası içinde, en güzel elbiselerini giymiş alana doğru yürümüşlerdi.
Yıllar boyu yan yana bir şeyler yapmayı özlemiş insanların ilk defa bu kadar yakınlaştığına şahitlik etmiştik.
Gurbet bir kenardan akmıştı, sıla bir başka taraftan, gurbeti de sılayı da ilk defa birbirlerine bu yakınlıkta görmüştük.
Gurbetten gelenler caddelerimize kavuşma havasında selamlaşmalar hasret gidermeler merasimine dönmüş hasbihal görüntüleri ile şenlenmişti..
Bin bir sevinç ve coşkuyla başladı.
Doğruyolda'da yeni bir kültür oluşturdu. ama malesef bu mutlu çocuğu büyütüp daha verimli yaşa gelecek isikbalinde kazancımızı görecek yaşa eriştiremedik.
Festival için, geçmiş festivallerde olduğu gibi özel bir tema hazırlamıyoruz, yayla lafzı güzel bir tema ama içinin doldurulması lazım.
Bu özel tema çalışmalarınızda bizim önümüzü kesen bir şey var ki, heyecanımızı zedeliyor.
Bu özel tema köy halkının festival dönemide önemli bir gelir elde
etme beklentisini ve festivalin finans kaynağını oluşturan bir emtianın mutlaka belirlenmesi lazım.
Bir adım ileriye gidilmemesinden, ders çıkarmayan insanlar, eleştirileri hiçe sayan yöneticiler, festival için çalışanları umursamayanlar,emek verenlere hak ettiği itibarı göstermeyenler heyecanımızı zedeliyor.
Ancak her şeye rağmen dernek ve yönetimi, kendi üzerine düşeni yapmaya devam ediyor.
Geri dönüşü imkansız ve telafisi mümkün olmayan hatamız, yaşanan o güzel başlangıçları, o renkli atmosferleri, unutulmaz günlerin uçup gitmesiydi.
Herhangi bir kaydı olmayan, herhangi bir arşivi olmayan, acısıyla, tatlısıyla bizlere o günleri yaşatamayan bir festivalden bahsederken, 3. Festival demek yerine,
1. Festival demek abartı olmaz. Çünkü aradan geçen yıllar, insanımızda ki heyecan ve bekletileride köreltmiştir insanımıza tekrar o heyecanı ve isteği aşılamak ayrıca bir çaba gerektirecektir.
Bir taraftan devlet umursamıyor. Siyasilerin kılı kıpırdamıyor. Sanatçılarımız medyayı çekmek için çaba sarf etmiyor.
Medya bizi hiç dikkate almıyor.
Kameraların peşinde gezdiği sanatçıların doğu diye ilgileri yok.
Bizim iş adamlarımız rekabet gücünü yitirmiş, sıradan 1,2,3, olmayı bırak hiç olmayı yeğlemiş, geleceği karartılmış.
Bunları kimse ilgilendirmiyor.
Doğu insanın kendi çabasından başka çaresi yok.
Kendi çabasıyla ayakta tuttuğu bu tür etkinliklerin yaşaması, kalkınması ve ilerlemesi gerekirken, dönüşü olmayan hatalarla bu organizasyonlara
zarar verilmemesi gerekmektedir.
Halkın kurduğu ve yaşatmaya çalıştığı bu festivali yaşatmak için gayret göstermeliyiz.
Ümit ediyoruz ki, bu festival de ve organizasyonda doğruyol köyünün her ferdi elinden geleni yapsın ve bu çabalara destek olsun.
Benim nacizhane görüş ve düşüncelerim bu yönde, emeği geçen dernek yöneticilerimize ve hemşehirlilerime başarı ve mutluluklar dilerim bütün dileğim Allah'dan bu sefer muaffak olmanızdır.
Saygılarımla
Nevzat İNCEDERE